Πιλότοι

Ανέκαθεν σε μας τους skydivers ο πιλότος του αεροπλάνου που ανεβαίναμε για άλμα ήταν ένα πρόσωπο που το περιέβαλλε ένα είδος ομίχλης. Σχεδόν ποτέ εγώ ας πούμε δεν ήξερα το όνομά του ή ακόμη και να το γνώριζα, δεν θα το θυμόμουνα λίγα λεπτά αργότερα.

Ήταν να πούμε ένας άτυπος οδηγός ταξί, ή αν το αεροσκάφος ήταν μεγαλύτερο, ένας οδηγός λεωφορείου και το μόνο που σε ένοιαζε ήταν να φθάσεις το δυνατόν συντομότερο στον προορισμό σου, και στην περίπτωσή μας στο ύψος εξόδου, και όσο γινόταν ψηλότερα και συντομότερα. Όσο γρηγορότερα και ψηλότερα μας πήγαινε, τόσο δημοφιλέστερος γινότανε και τότε, ίσως και να συγκρατούσαμε το μικρό του όνομα.

Με τα χρόνια τα έφερε η μοίρα και από skydiver και απαιτητικός επιβάτης - skydiver, να γίνω εγώ ο οδηγός του ταξί, να γίνω εγώ ο πιλότος που θα ανέβαζε τα loads με τους skydivers. Η αλλαγή των ρόλων μου έμαθε πολλές άγνωστες πτυχές του αεροπλάνου, που συνήθως για μας τους skydivers έχει το ίδιο ενδιαφέρον με την μάρκα και τις επιδόσεις του λεωφορείου Κολιάτσου - Παγκράτι που έχει για τους επιβάτες του.

Επειδή όμως ο σκοπός του άρθρου είναι η παρουσίαση των πιλότων της ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ μας, σταματώ εδώ τα διηγηματικά. Η πτήση λοιπόν με σκοπό την ρίψη αλεξιπτωτιστών, είναι ένα εγχείρημα που μέσα του εμπεριέχει όλα τα στοιχεία της πρόκλησης και περιπέτειας για τον πιλότο, διότι αφ'ενός μέν, απαιτεί την άριστη γνώση του αεροσκάφους σε συνδυασμό με την διαχείριση των καιρικών συνθηκών και το "ρευστό" φορτίο των αλεξιπτωτιστών, αφ'ετέρου δέ, προσθέτει την ανατριχίλα της ανοικτής πόρτας και του ασυνήθιστα δυνατού θορύβου, κάνοντας αυτό το κοκτέιλ ελκυστικά τρομακτικό.

Χωρίς πρόθεση μεγιστοποίησης και μή υπονοώντας σχεδόν τίποτε ηρωικό, καταλήγοντας θα τολμούσα να πώ, ότι οι πτήσεις ρίψεων αλεξιπτωτιστών περικλείουν μέσα τους όλα αυτά τα στοιχεία που κάνουν τον Jump Pilot να ξεχωρίζει από τους άλλους όχι μόνο για τις αυξημένες ικανότητες που υποχρεούται να διατηρεί, αλλά κυρίως για το θάρρος και την ψυχραιμία του.

Γι'αυτό και αποτελεί το σπάνιο είδος του αεροπορικού μας νεφελώματος.